maandag 13 maart 2017

En dan zomaar ineens...

Vrijdag zou ik eigenlijk naar Supergoof gaan.
Maar helaas moest ik dit uitje afzeggen.
Gelukkig wilde Miranda dolgraag voor mij in de plaats gaan.
Met ons gezin stapte ik die dag op de Tiger, sneldienst, op naar Terschelling.


Met de voeten nog maar net aan wal liet de lucht al zien dat het een prachtig weekend beloofde te worden.


De Brandaris.


Genietend van het uitzicht.


Op donderdag heb ik de laatste steekjes gezet aan de quilt voor oudste dochter en kon deze ook mee.


Een actie foto van mij.


Meegenomen achter op de fiets om te proberen er een mooie foto van te maken.


Het hele gezin hielp mee met zoeken van het juiste plekje.


Nu nog uitzoeken welke foto het mooiste is.


Oudste dochter was heel blij dat haar quilt mee was.
Ze heeft er al heerlijk onder geslapen.
Eigenlijk zou ze hem 26 september, op haar 21ste verjaardag, krijgen.
Maar laat haar er maar een paar maanden eerder van genieten.


Ver gezichten.


Water trekt altijd.


Naast fietsen hebben we heerlijk over het strand gewandeld.


Er lag een dode bruinvis op het strand.
Altijd vervelend om naar te kijken.


Schelpen, krabbetjes, kwallen, drijfhout... alles wordt bekeken.


Zondagavond pakten we de Ms. Friesland om half zes om weer naar de vaste wal te varen.


Met de maan schijnend over de Waddenzee genieten we na van het fijne weekend.

We komen hier zeker nog heel wat keren terug.

Zaterdag was ons zeilmeisje met haar vriend naar de open dag van Maritiem Instituut Willem Barentsz.
Het duurt nog iets meer dan twee jaar tot het zover is dat ze de stap naar studeren gaat maken.
Maar de keuze is zo goed als zeker gemaakt.
Het wordt Ocean Technology hier op Terschelling.
Het zal een hele verandering zijn voor ons allemaal en vooral het idee van 150 dagen achter elkaar stage lopen, dus ver weg van huis, zal niet makkelijk zijn.
Maar als dit haar roeping is dan gaan we ervoor...

dinsdag 28 februari 2017

Nogal uithuizig...

Hier in het hoge Noorden zit de voorjaarsvakantie er al weer op.
Langzaam komen we allemaal weer in het normale ritme.
Vandaag op zolder een mooi plekje gevonden om de top van de Camelot op de foto te zetten.


Quilt is groot genoeg voor op een twee-persoonsbed.


Dit is voor de foto, want als hij af is mag hij op ons bed.

De afgelopen dagen zijn we nogal uithuizig geweest.
Woensdag naar Utrecht, naar Harry Potter: The Exhibition!




Aangezien ik tot dan waarschijnlijk één van de weinige Nederlanders was die nog nooit een film gezien of een boek van Harry Potter had gelezen, ging ik er met een heel andere gevoel heen als ons zeilmeisje. Zij heeft de boeken diverse keren gelezen en kent de films uit haar hoofd.
De kleding is prachtig gemaakt en alle attributen uit de film staan er prachtig tentoongesteld.
's Avonds moest ik er ook aan geloven en heb deel 6 van de films gezien.
Misschien was het slimmer geweest om dit de avond er voor te hebben gedaan.

Donderdag weer op stap.
Deze keer naar de 11stedenhal in Leeuwarden.


Het hele gezin op de schaats.
Iedereen veel te druk met blijven staan of 'met elkaar' dus geen echte actie foto's.
Hier houd ik met oudste dochter vooral de boarding vast.
Later ging het veel beter, al hebben we de 400 meterbaan links laten liggen.

Vrijdagochtend ging ik alweer op stap.
Deze keer naar Klaske in Dokkum
De ferknipte froulju kwamen weer bij elkaar.
Te druk geweest met kletsen en het opeten van de paaseitjes, samen met Cynthia hoor!, dus vergeten foto's te maken.


Werd wel weer eens tijd om wat blokjes voor de Piece of Plenty te maken.
Prima werkje voor als je uithuizig bent.
Deze quilt schiet ook al lekker op.
Maar 's avonds ben ik toch de meeste tijd bezig met het quilten van de quilt voor oudste dochter.
Het is zo leuk om te doen.
Misschien dat hij zelfs al voor de lente af is...

dinsdag 14 februari 2017

Een ratje toe...

Zaterdag ben ik met mijn moeder naar de handwerkbeurs in Zwolle geweest.
En dit is de buit van deze gezellige dag.

.
Was eigenlijk op zoek naar rood-wit-blauwe lapjes.
Maar kwam thuis met deze prachtige stofjes.
Waarom lukt het me toch nooit om te kopen wat ik eigenlijk zoek?
Net als die keer dat ik met een konijn thuis kwam toen ik een bbq ging kopen.


Zondag had ons zeilmeisje zwemwedstrijden in Heerenveen.
Hier staat ze naast startblok nummer drie.


Weer thuis gekomen stond de buurman voor de deur.
De harde wind had het portier van zijn auto uit zijn handen geslagen.
Tegen mijn auto aan.
Resultaat een flinke deuk.




Terwijl het buiten koud is en flink blijft waaien geniet ik van de vogeltjes in de tuin.
Tot ons zeilmeisje gisteren ineens riep:
Kijk zo leuk, een rat in de tuin!!




Mooi beestje, maar leuk is anders.
Zielig voor de vogeltjes maar ik strooi voorlopig geen zaadjes meer voor ze.

In een volgend blogje laat ik meer zien van de Camelot, want ik heb de top af...

maandag 6 februari 2017

En dan ineens...

En dan ineens is februari alweer een week oud.
Hoest ik nog steeds de longen uit mijn lijf.
Zet steekjes aan de quilt van oudste dochter.


Heb in totaal 130 blokjes van de 160 af.
Nog maar dertig te gaan.
Daarna komen de kleine vierkantjes.
Heb wel door dat daar heel veel tijd in gaat zitten.


Ben best een beetje trots op de achterkant.
Zoveel ervaring heb ik nog niet in het doorpitten.


Ben ook met de Camelot verder gegaan.
Twee zijden hebben de rand met driehoekjes.


Nu nog de andere twee zijden. 
Voor mijn gevoel had ik de afgelopen tijd niet veel gedaan.
Maar als je het op papier zet is het toch aardig wat.
Hoop dat de vervelende hoest eindelijk eens over gaat.
Zaterdag ga ik met mijn moeder naar Zwolle en dan moet ik wel fit zijn...

zondag 29 januari 2017

In de bergen...

Vorige week was de bewolking zo vreemd dat het leek alsof we bij de duinen/bergen woonden.


Had dit nog nooit eerder gezien.


Veel tijd om naar buiten te kijken had ik niet, want ik ben druk met quilten.


Bijna honderd blokjes van de honderdzestig zijn af.


Het liefst kroop oudste dochter er nu al onder met de kou buiten.
Maar ze moet nog even geduld hebben.


Het Victoriaanse naaidoosje stond al heel lang op mijn to do lijstje.


En is eindelijk af.
Meteen op de post gedaan naar mijn vriendin Hannie die donderdag jarig was.
We hebben elkaar ooit beloofd ieder jaar een eigengemaakt cadeau(tje) te sturen.


Had eigenlijk willen wachten tot de handwerkbeurs in Zwolle voordat ik nieuwe stofjes zou kopen.
Maar deze serie brulde zo hard dat ik niet kon wachten tot het zover was en heb het besteld.
Denk dat het niet lang zal duren voor ik de schaar er in zal gaan zetten.
Nu eerst een mooi patroon uitzoeken.


Dat de quilts die af zijn echt gebruikt worden laat ons zeilmeisje hier zien.
Druk aan het leren voor de toetsweek.
Wat niet eenvoudig was, want er wordt hier in huis in familieverband gehoest, geproest, gesnoten...
Noem maar op.
De griep heeft zijn intrede gedaan...

donderdag 19 januari 2017

Sprookjeswereld...

De laatste paar dagen pak ik 's morgens de fiets en hoop dat ik mooie foto's kan maken bij zonsopkomst.
Zo ook vandaag.
Maar elke keer heb ik pech en blijft het mistig.


Nog geen honderd meter van huis maakte ik deze foto.
Fiets lekker verder.
Moet toch een keertje lukken.


Bij ons in de buurt hebben we geen bos.
Het zoeken naar mooie bomenplaatjes kost dus wat moeite.


Wat is dat voor raar mens op een witte fiets zie je deze schapen denken?


Vandaag een kano huren lijkt me geen goed plan.


Klim de dijk op om aan de andere kant van de dijk te kunnen kijken.
De zilverreigers houden vergadering.


Jippie, daar komt de zon aan.
Zal ik vandaag geluk hebben.
Fiets lekker door naar het strand.


Onderweg kom ik langs het natuurgebied.


Waar in totaal drie van deze leuke bootjes drijven.


Ik had natuurlijk de uitkijktoren kunnen beklimmen, maar je weet nooit hoelang de zon er is.
En ik ben op weg naar het strand.
Ik fiets lekker door.


Ben er bijna.


 Het strand.


Kruiend ijs.


Ohhh wat is dit toch mooi.
Het is windstil dus helaas niet het mooie geklingel wat ijs kan maken.


Ga weer verder en fiets de pier op.
In de vaargeul ligt ook ijs.
Gisteren was dit nog water.


Ook het havenlicht zit midden in het ijs.


De zon wordt warmer en langzaam begint al het wit te verdwijnen.
Tijd om naar huis te gaan.

Nog wat creatiefs gedaan de laatste tijd?


Maandag op de Bee bij Miranda heb ik dit blokje gemaakt.


Er komen twee van deze blokjes in de Piece of Plenty.
Thuis meteen de tweede gemaakt.
Werd wel weer eens tijd dat ik met deze quilt verder ging.
Nu ga ik weer verder met quilt van oudste dochter.
Heb 47 blokjes van de 160 gequilt...