donderdag 1 december 2016

Mooi geweest...

Wat hebben we kunnen genieten van de natuur de afgelopen dagen.


Bij het openen van de gordijnen lijkt de wereld betoverd.


Er ligt zelfs al ijs op de diverse vaarten.


En op het goed geïsoleerde verenpak van de meerkoet.


Rietpluimen zijn omgetoverd tot ware kunstwerken.


En ohhh, als de zon dan ook nog even doorkomt.


De molen van Cornwerd.
Met een pak sneeuw zou dit plaatje prima dienst kunnen doen als kerstkaart.


Nog maar tien blokjes te maken, voor de quilt van oudste dochter, en dan zijn ze alle 160 af.
Moet eerlijk bekennen dat ik het dan ook wel 'mooi geweest' vind...

zaterdag 26 november 2016

Ik wil gaan varen, ik wil naar zee...

Vanmorgen vroeg opgestaan.


Dit was ons uitzicht vanuit het slaapkamerraam
Het beloofde een mooie dag te worden.
Flink ruiten krabben van de auto en de straat in Harlingen was op sommige plekken zelfs glad.


De reis was mistig.


Soms ineens even de zon.


Om daarna weer de mist in te varen.
De reis ging naar Terschelling.


Op naar het Maritiem Instituut Willem Barentsz.
Want,
ons (zeil)meisje wil gaan varen, ons (zeil)meisje wil naar zee...
Alleen nog de keuze:
wordt het Maritiem Officier of Ocean Technology.
Gelukkig heeft ze nog een paar jaar om er over na te denken.


Wat hebben we een prachtige dag gehad.


Wat is dit een prachtig eiland.


Nog een blik op de Brandaris, de oudste vuurtoren van Nederland.


En van de ondergaande zon.

Petje af voor alle leraren en leerlingen voor deze super goed georganiseerde open dag.
In een volgend blogje maar weer eens laten zien wat ik de afgelopen tijd heb gemaakt.
Al lijkt het of de laatste tijd alleen maar op stap ben geweest...

vrijdag 25 november 2016

Terug in de tijd...

Gisteren samen met mijn moeder en oudste dochter een dagje met de trein naar Utrecht geweest.
De stad waar ik tot mijn negenentwintigste heb gewoond.


Wel vreemd om er nu als toerist rond te lopen.


Terwijl het vroeger bijna iedere zaterdag de normaalste zaak van de wereld was om even langs de grachten te lopen en naar de lapjesmarkt of plantjesmarkt te gaan.
(Heb ook twee jaar op de Oude Gracht gewerkt).


Langs de mooie details te lopen zonder er eigenlijk op te letten.


Laat staan dat ik door de kloostergang een wandelingetje maakte.


Nog even een blik op de Domtoren.


Ware kunstenaars waren het vroeger.


Ook even bij het huis/winkel op de Oude Gracht nummer 22 en 24 wezen kijken.


In de jaren voor en vlak na de oorlog was dit het pand waar de ouders van mijn moeder hun zadel- en koffermakerij hadden. 
Het lijkt in niets meer op het mooie pand van vroeger.


Nog een blik op het pand van de andere kant van het water.


Er wordt flink gebouwd in Utrecht.
Kan niet alles even mooi vinden.
Dit is de Catharijnesingel.
Hier reden we vroeger met de auto doorheen.
In de jaren zeventig hebben ze de singel dichtgegooid.
En nu wordt het weer water.


Terug toch maar de trein genomen al hadden we natuurlijk ook met de Flying Ford Anglia van Harry Potter kunnen gaan.

Afgelopen zondag waren we ook al in de Provincie Utrecht.
Ondanks storm en heel slecht weer.


De pyramide van Austerlitz.

De oudste dochter van mijn broer werd achttien.
En wilde dolgraag met de hele familie in het bos en over de heide wandelen.





Gelukkig tijdens de wandeling ook nog paddenstoelen gezien.


Nog een laatste blik op de Domtoren.
De volgende keer willen we de toren op en alle 465 treden betreden...

donderdag 17 november 2016

Veel van het zelfde...

Als je met langdurige projecten bezig bent, wordt het veel van hetzelfde.
Dat denk je als je als je aan het schrijven van een nieuw blogje begint.
Maar eenmaal bezig valt het gelukkig wel mee.


Er zitten nu al 120 blokjes aan elkaar.
Nu nog 40 maken.
Eigenlijk maar 36, want ik ga gewoon verder en er zijn er alweer een paar af.


Het randje per week begint al een giga lap te worden.
Nog een paar weken en het jaar en dus ook het randje zitten er weer op.


December is geborduurd.


In de buurt is er een overschot aan appels en peren.
En als ze het aanbieden zeg ik geen 'Nee'.
Meteen de keuken in om appelcompote, stoofperen en kweeperenjam te maken.


En natuurlijk mag een appeltaart ook niet ontbreken.


Het konijn heeft nog steeds geen manieren.
Springt 's avonds op tafel om de laatste druppels thee op te likken.
Wel uit de enige mok waar suiker in zit. 
De andere laat hij staan.


Eindelijk ook naar het quiltcafé in Harlingen geweest.
Had al zo vaak beloofd om langs te komen.
Dames het was reuze gezellig en ik kom zeker vaker langs.

De ferknipte froulju zijn afgelopen vrijdag ook weer gezellig bij elkaar gekomen.
Deze keer bij Grietje.
Veel gekletst, gelachen en ook nog wat steekjes gezet.
Helaas geen foto's maar er is weer heel wat moois gemaakt de afgelopen weken.


En afgelopen maandag bij Miranda, hobbyshop Fûgeltsje, workshop appliceren gevolgd.
Heb een hoop geleerd en thuis het patroon afgemaakt en er een omslag voor schrift/boek van gemaakt.
Het vorige blogje was een poosje geleden, maar in de tussentijd heb ik niet stil gezeten dat weten jullie nu...

zaterdag 5 november 2016

Echt herfst aan het worden...

Terwijl het buiten steeds vroeger donker aan het worden is.
Ga ik lekker verder met mijn blokjes.
Honderd twaalf zijn het er al.


Nog maar 48 te maken!!


Heb weer eens een kaartje gemaakt.


Afgelopen dinsdag heb ik mijn vriendin en haar handwerkgroepje leren appliceren.
Super snelle creatieve leerlingen waren het.
En als bedankje kreeg ik deze leuke cadeautjes.

Tegenover ons huis staat een eik.
En als ik op onze slaapkamer voor het raam sta te strijken verveel ik me geen moment.


Een winterkoninkje.


Een roodborstje.


Twee houtduiven.


Het is een heel goed jaar voor de vogels, zo vreselijk veel eikels zitten er in de boom.
De eksters eten hun buikjes vol.
De Vlaamse gaai komt ook geregeld langs maar wil niet op de foto.


Deze foto wil ik jullie ook laten zien.
Met mijn telefoon genomen, helaas niet zo duidelijk.
Maar toen ik vandaag mijn boodschappen haalde in Bolsward liep deze witte kraai in de buurt van het parkeerterrein van de Jumbo.

De oven maakt overuren maar kan jullie natuurlijk niet alle lekkernij laten zien.
Dat zou niet zo aardig zijn...

donderdag 27 oktober 2016

Nummer honderd...

Heb op dit moment maar een heel klein stukje van de tafel nodig.
Is bij het maken van andere quilts wel eens anders.
Maar als je heel veel van dezelfde blokjes moet maken.
Dan heb je niet zoveel ruimte nodig.


Was bang dat als je 160 dezelfde blokken zou maken het een eentonig werkje zou worden.
Maar dat valt reuze mee.


Blokje honderd is klaar.


Blokje honderd één schiet ook alweer op.


En blokje honderd twee ligt al te wachten.


Zondag was het zulk lekker weer dat we spontaan besloten de boot naar de winterstalling te varen.
Meeste spullen zijn er uitgehaald.
Nu alleen de mast nog strijken.


Van de winterstalling moesten we terug lopen naar de haven, waar onze auto nog stond.
Helemaal geen straf als je deze foto ziet.
Wat wonen we toch in een mooi gebied.


En nu het 's avonds wat kouder aan het worden is gaat de houtkachel weer aan.
Op deze foto kunnen jullie zien wie het beste plekje heeft gevonden...